نهال انگور بلک کارنت 2 ساله

خرید نهال انگور بلک کارنت بلک کارنت یا انگور سیاه فرنگی، بوته ای بومی مناطق مرکزی و شمالی اروپا و شمال آسیا ست. بلک کارنت، خوشه های کوچک، میوه هایی سیاه دارای گوشتی شفاف است که در تابستان برداشت می شود. این بوته تا 1/5 متر رشد می کند. تمام قسمت های این گیاه معطر است. این بوته در برابر سرما بسیار سرسخت ست اما سرما در زمان گلدهی هنگام بهار باعث کم شدن محصولات می شود. اگر دمای هوا پایین تر از 2- درجه سانتگراد بیاید گل های باز شده و باز نشده این آسیب میبیند. در شرایط مناسب این بوته می تواند سالانه 4/5 کیلوگرم میوه تولید کند. خواص شیمیایی: این میوه سرشار از ویتامین C است، سایر ویتامین ها و مواد معدنی موجود در این میوه عبارتند از انواع ویتامین B و ویتامین E، کلسیم، آهن، منیزیم، منگنز، فسفر، پتاسیم، سدیم و روی است. خواص درمانی: این میوه جریان خون را کنترل میکند. برای سیستم ایمنی بدن مفید است. بلک کارنت برای سلامت چشم، روده و کلیه بسیار موثر است. این میوه خطر ریسک سرطان دهان و ریه را کاهش میدهد. مصرف این میوه باعث محافظت در برابر بیماری های عصبی میشود. این میوه از ابتلا به بیماری آلزایمر و مشکلات کبدی جلوگیری میکند. برای بهبود زخم ها و درمان گزیدگی حشرات میتوان از این گیاه استفاده کرد. انگورفرنگیان سرده‌ای از گیاهان گلدار دولپه‌ای شامل 150 گونه است. این گیاه بومی مناطق معتدل نیم‌کره شمالی و رشته‌کوه آند است که البته در بسیاری از نقاط جهان و همچنین در ایران کاشته می شود. نهال انگور فرنگی قرمز ردکارنت درختچه‌ای و خاردار هستند و دارای میوه‌های سته می‌باشند. انگورفرنگی با نام خارتوت یا گالش‌انگور نیز شناخته می‌شود. سرخ‌پوستان پاسیاه از ریشه انگورفرنگی برای درمان بیماری‌های کلیه و یائسگی استفاده می‌کردند. سرخ‌پوستان کری، از میوه آن برای بهبود باروری و آبستنی استفاده می‌کردند. طعم این میوه ترش و شیرین و ترکیبی از طعم انگور و ترشی زرشک است. این میوه در کشورهای اروپایی برای درست کردن مرباهای نسبتاً گران‌قیمت مورد استفاده قرار می‌گیرد. علی‌رغم اینکه کاشت و نگهداری انگورفرنگی چندان سخت نیست، این میوه حتی در اروپا نیز کمیاب است. در ایران، خشک شده انگور فرنگی در عطاری‌ها یافت می‌شود. دم کرده آن را برای رقیق کردن خون تجویز می‌کنند و اعتقاد بر آن است که خوردن آن از سکته قلبی ممانعت می‌کند. خواص درمانی میوه انگور فرنگی: 1)خنک کننده 2) ملین 3) مسکن سردرد 4) مدر 5) دم کرده ی برگها و سرشاخه ها به عنوان مدر استفاده می شود. 6) تسکین رماتیسم 7) قابض 8) در موارد نقرس و ورم مفاصل و سنگ کلیه اثر مفید دارد 9) در درمان اغلب انواع میگرن و سرفه ها و سیاه سرفه مفید است 10) غرغره ی جوشانده ی آن برای تسکین گلودرد و ورم لوزه و بندآوردن خونریزی از لثه مفید است. تکثیر این گیاه به دو روش صورت میگیرد: قلمه زنی: میتوان از این گیاه در شهریور ماه قلمه های خشبی و نیمه خشبی تهیه نمود. قبل از کشت در خزانه بهتر است در هورمون ریشه زایی قرار گیرد و بعد در خزانه در محیطی مرطوب، روشن و به دور از نور مستقیم خورشید کشت نمود. بستر کشت نباید خشک شود. خوابانیدن: این روش ارقامی از انگور سیاه فرنگی استفاده میشود که دانه های درشتی دارد. کاشت با بذر: بذر انگور فرنگی قرمز (ردکارنت) نیاز سرمایی دارد یعنی باید به مدت 2 تا 3 ماه در دمای 5 درجه ( میتوانید داخل یخچال و نه فریزر ) نگه دارید و سپس اقدام به کاشت نمایید توجه برای کاشت بذرهای گونه های خاص گیاهان حتما از خاک کوکوپیت استفاده کنید چون این خاک رطوبت را به خوبی در خود حفظ کرده و جوانه زنی بذر ها راحت تر صورت میگیرد حتماً تا قبل از جوانه زنی مکان کاشت را با مشما کاور کنید تا رطوبت بالا حفظ شود، بعداز اینکه جوانه ها مقداری بزرگتر شدند آنها را به خاکی با مواد مغذی مناسب همان گیاه انتقال بدهید چون خاک کوکوپیت مواد غذایی در خود ندارد .